Bike ride from Hell, Rottnest Island.

Eindelijk is de dag aangebroken van de Quakka’s! We werden om 6.55 uur opgehaald. Bij het boeken kregen wij een gratis transfer van en naar de Hillary boat harbour. Beide maatschappijen, Fast Ferries en Rottnest express die richting Rottnest Island varen bieden dit aan, voor gasten in en rondom Perth en dat was voor ons natuurlijk wel erg gemakkelijk. Bij de haven aangekomen moesten wij naar de incheckbalie waar we te horen kregen dat wij 50 Dollar aan borg moesten betalen voor de fietsen.  Wisten wij helemaal niet maar gelukkig hadden wij de portemonnee meegenomen.

Daarna konden wij met een kaartje onze fietsen ophalen. We kregen van die kleine mountainbikes met een helmpje, die moesten wij dan zelf meenemen naar de ferry een eindje verderop.  Toch maar even een kleine proefrit gemaakt en wat blijkt het is een vreselijke fiets,maar ach we hoefden maar een klein stukje fietsen.   Om ongeveer 08:30 waren wij dan op Rottnest aangekomen bijna tegelijkertijd met de andere ferry maatschappij. Michelle keek jaloers naar hun fietsen want die zagen er toch aanzienlijk beter uit.. grrrr maar goed we moesten natuurlijk eerst door het “settlement”. Dit is het centrum van het hele eiland. Hier zitten een paar eettentjes en een supermarktje en natuurlijk toiletten en een overnight camping voor mensen die een nachtje langer op het eiland willen blijven met een stuk of 100 cottages. Omdat wij nog geen snorkelset hadden gingen wij even kijken bij de supermarkt en warempel daar lagen schappen vol snorkelsets voor volwassenen voor maar 20 dollar. We waren al superblij dat wij er wat zagen want gisteren hadden wij best een tijdje naar deze dingen gezocht!!  Na betaald te hebben gingen wij dan maar eindelijk met onze fietsjes op pad..

Iedereen ging rechts en wij gingen natuurlijk links.. zo eigenwijs zijn wij wel J Na een klein stukje over de camping te hebben gefietst begon het!! Eerst een zandbultje en toen werd het heuvelachtig.

In Kingstown aangekomen namen wij een train trail… Erg leuke route want je zag er niemand en logisch want wat een Bergen!! Niet 1 maar meerdere!!  Op een te kleine fiets waar je niet lekker op fietsten moesten wij aardig wat klimmen en het zadel verzetten hielp ook niet! Zwoegen door zandpaden kwamen wij weer op een asfalt weg terecht. Eindelijk andere mensen dacht Michelle, maar toen begon het pas echt.. De weg richting Little Salmon Bay..  Na elke heuvel dacht Michelle dat ze er wel waren maar helaas er kwamen er meer en meer totdat Michelle niet meer kon en met een emotionele breakdown op een bankje ging zitten met onze enige 2 flesjes water!! Na een paar slokjes water en een korte stop stapte onze doorzetter toch maar weer op de fiets en vervolgde wij onze weg naar Little Salmon Bay. Daar aangekomen na 2,5 uur fietsen in 28 graden moesten wij een aantal trappen naar beneden maar wat blijkt er zaten boven bij het bankje in de schaduw een stel hele lieve kleine Quakka’s. Michelle haar humeur was inmiddels naar een nulpunt gedaald maar de quakka’s hadden een bult goed gemaakt. We maken zo wel even een paar foto’s nu eerst maar even het water in zei Melvin. Zo gezegd zo gedaan, trapjes afgewandeld en daar is Michelle in het zand neergevallen terwijl Melvin even lekker ging snorkelen. Na een half uurtje ongeveer moesten wij de trappen weer op!  Boven aangekomen ging Michelle wat koekjes eten die wij hadden meegenomen want wij hadden s’ochtends maar 1 boterham gegeten en Michelle viel bijna om. Natuurlijk hoorde de beestjes dit en kwamen ze al gauw aangerend. Stiekem hebben Melvin en Michelle de beestjes gevoerd en proberen een paar leuke selfie’s te maken.  Na de koekjes maar weer op de fiets gestapt. We konden 4,5 KM terugfietsen of verder gaan met nog meer heuvels in het verschiet. Michelle was er wel klaar mee en wilde terug!  De terugweg was toch echt wel een verademing! Het bleek achteraf dat wij ruim 6 KM hebben gefietst bergop met asfalt en mulle zand weggetjes en natuurlijk de 4,5 KM terug!  Wat waren wij blij dat we terug waren bij het centrum. Moe en hongerig op een picknicktafel neergedaald waar wij heerlijk hebben genoten van een broodje en een colaatje.  Daarna vonden wij het wel tijd voor een strand! Dichtbij was een vuurtoren met een leuk strandje.. EN  hupsa daar gingen ze weer op het fietsje richting het strand! Daar hebben wij 2 uur voor pampus gelegen en daarna moesten we terug naar de boot omdat we om 4 uur aanwezig moesten zijn. Eerst nog wel even een ijsje gegeten en wat cashewnoten gevoerd aan onze vriendjes en een paar fantastische foto’s gemaakt!!

Op de terugweg met de ferry beide in slaap gevallen na de zware dag. Godzijdank voor het verwarmde zwembad op de camping want die hadden wij echt wel even nodig!!

Na het zwemmen gauw gedoucht en toen op zoek naar eten! Een dikke vette pizza hadden wij zin in! Maar tja waar vind je die nog om half 9.. De navigatie bracht ons naar een dorpje Carine op 3 km afstand.  Aangekomen op de plek waar het zou moeten zijn was het een weiland!! Maar gelukkig zag Mel aan de overkant van de weg een aantal winkels en ja hoor ook een pizzaria!Jeej!

 Na een heerlijke kip/ananas pizza samen gedeeld te hebben en wat brood met kruidenboter/knoflook zijn wij als een blok in slaap gevallen in onze vertrouwde camper!!